Nieuw deze week: Charlotte Gainsbourg, Alt-J/Mr Jukes, Sorry, Ten Fé en The Limiñanas

Charlotte Gainsbourg schreef alles zelf voor haar nieuwe album. Niet dat het radicaal nieuw klinkt, maar mooi is het nog altijd. Kate gaat over haar overleden halfzus. * Een derde album van Alt-J, Vet zat er niet per se op te wachten. Des te verrassender is deze ontzettend fijne Mr Jukes-remix van een van de nummers op die plaat. Nou ja, remix, het origineel is amper meer te herkennen. * Googletechnisch niet heel slim, maar wel geinig, je band Sorry noemen. Ze komen uit Londen en daar schijnt alles wat hip is qua gitaarbandjes op dit moment vandaan te komen. * Ook uit Londen, maar eerder gewoon goed verzorgd dan hip, zou Vet zeggen, is de muziek van Ten Fé. * Horen we daar drie kamers verderop een drumstel tekeergaan? Tamboerijntje erbij? Onheilspellende zang? Ja hoor, The Limiñanas zijn terug. Fijn!

Advertenties

Nieuw deze week: Sumie en Flying Horseman

De Zweedse Sumie gaat met haar tweede album verder waar ze ons begin 2013 had achtergelaten. Dat levert een plaat op die niet altijd de aandacht vast weet te houden, maar er staan prachtige liedjes op. Op de albumopener zou je zweren dat je naar Hope Sandoval van Mazzy Star zit te luisteren. Compliment hoor! * Het nieuwe werk van Flying Horseman was begin dit jaar al tijdens concerten te horen. De Belgen komen begin volgend jaar met het album waarop al die nummers volledig zijn uitgekristalliseerd. De niet van pathos gespeende eerste single doet daar erg naar uitkijken.

Nieuw deze week: James Holden, Sunflower Bean, Canshaker Pi en Born Ruffians

De warme piepknor van James Holden kan Vet bekoren, zoals eerder al eens gemeld. Titeltrack van de plaat die afgelopen week uitkwam. * Ook Sunflower Bean kwam ooit al eens eerder in de lijst voor. Prachtig melancholisch liefdesliedje dit! * Een drummachine, dat verwacht je niet als intro van een liedje van rammelrockers Canshaker Pi. Het duurt gelukkig maar één maat voordat de gitaren weer gaan schuren. Sterk liedje weer! * Love Too Soon, geproduceerd door Richard Swift, is een prachtig liedje om je handen bij te warmen. De Canadezen van Born Ruffians zijn al zo’n vijftien jaar bezig, maar hier niet bijster bekend. Gaat dat komend jaar veranderen?

Nieuw deze week: Daniele Luppi & Parquet Courts

Herinnert u zich het album Rome nog? Dat was een plaat waarop producer Danger Mouse samenwerkte met de Italiaanse muzikant en producer Daniele Luppi. Om de chaos nog completer te maken, werkten ook Norah Jones en Jack White aan die plaat mee. Zowaar leverde dat best een memorabel liedje met vocalen van White op.
Zes jaar later is er weer zo’n wonderlijk werkje van Luppi. Deze keer heet het Milano en wordt de zaak muzikaal omlijst door Parquet Courts en Karen O van The Yeah Yeah Yeahs. Weer een zootje natuurlijk, maar er valt best wat moois te ontdekken (veel moois zelfs vermoed ik, mocht je tegen de voordracht van mevrouw O kunnen).

Vorige week ontbrak het Vet aan tijd om een blog te schrijven. Toen kwamen maar liefst acht deunen de lijst binnen: Tune-Yards, Julien Baker, The Lemon Twigs, Calexico, Son Lux, Django Django, Sharaya Summers en BadBadNotGood. Bent u weer bij.

Nieuw deze week: Luwten, King Krule en Tim Knol

Tjonge, wat een prachtig debuutalbum bracht Tessa Douwstra met Luwten afgelopen week uit. Luisteren bij een knapperend haardvuurtje en gaan kijken als ze komen spelen! * King Krule is een jonge Londenaar die onder verschillende namen platen uitbrengt. Zijn nieuwste heet The OOZ en is een lappendeken van stijlen die een enorme ambitie verraadt. * Tim Knol noemen we niet jong meer, maar hij klinkt zelfverzekerder dan ooit.

Nieuw deze week: Kelela

Het glibbert en het glijdt en het zit vol autotune, maar toch is het debuutalbum van de Ethiopisch-Amerikaanse Kelela echt wel het beluisteren waard. Ze heeft er bovendien zes jaar over gedaan, dus een beetje respect is wel op z’n plaats.

 

Nieuw deze week: The Weather Station, Melanie De Biasio, Holiday Ghosts en Protomartyr

Niet alleen vanwege stormachtige herfsttoestanden is het verstandig om The Weather Station in de gaten te houden. Dit eenvrouwsproject bracht met You And I (On The Other Side) een van de allermooiste liedjes van het jaar uit. Album komt eraan. * Ook van Melanie De Biasio verschijnt al snel een nieuwe plaat, haar vierde. De omschrijving die De Morgen aan dit liedje meegeeft, is te mooi om niet te jatten: “Alsof Nina Simone het op een akkoordje gooide met Portishead.” * Net op tijd voor de Vette deadline Facebookte Joris zijn enthousiasme over het Britse rammelbandje Holiday Ghosts, waarvoor dank. Voor vernieuwende, perfect uitgevoerde muziekstukken kun je beter een andere afslag nemen, maar jongens, één keer dit plaatje luisteren en je bent al verslaafd. * Van postpunkers Protomartyr verscheen afgelopen week weer een prima album. Vertaal Here’s the Thing letterlijk en je hebt de grootste taalergernis van 2018 te pakken. “Hier is het ding”, of “Het ding is…” Gaan we nog veel te veel horen. Maar goed, Vet zegt: muziek!

 

Nieuw deze week: Charlotte Gainsbourg, Godspeed You! Black Emperor, Morrissey, Deradoorian, Courtney Barnett/Kurt Vile en Ted Leo

Vorige nieuwe liedje van Charlotte Gainsbourg deed het hier niet helemaal, maar de nieuwe kan Vet wel bekoren. Lijkt maar voort te kabbelen, maar de bloemooie tweede helft doet het hem. * Na Mogwai mag nu ook Godspeed You! Black Emperor de lijst verrijken met een experimentele instrumentale deun. Hoewel, zo experimenteel dat we er onrustig van in onze bureaustoel gaan wiebelen is het niet meer. Maar wel mooi! * Morrissey ligt al meer dan een week in zijn nest en het moet gezegd: het liedje beklijft toch zeker. * Alles wat de Dirty Projectors en aanverwante artikelen dit jaar uitbrengen, is na wat luisterbeurten toch weer prima verteerbaar. Geldt ook voor Deradoorian. * Kurt en Courtney verlaten de lijst, maar keren ook weer terug, met liedje 2 van het aanstaande album. * Vet is een sucker voor powerpop, maar was danig teleurgesteld in het album van Wesley Fuller dat vorige week verscheen. Een enkel ijzersterk liedje, maar verder te veel fillers, Fuller! Dan doet de ook relatief onbekende Ted Leo het in dit genre toch wat beter. Gaat al jaren mee en zal wel nooit doorbreken. Geeft niet, wij bieden hem liefdevol onderdak.

Nieuw deze week: Motorpsycho

Kleine update deze week. Nou ja, noem dat maar klein, de grootste aller bands heeft een nieuw epos op de wereld losgelaten. The Tower bevat flink wat progrock-elementen. Een belegen jarenzeventigplaat? Nah, wat denk je zelf. Wat een avontuur! Wat een melodieën! Dat willen we natuurlijk live meemaken.
Niet heel proggy en zelfs best radiovriendelijk is dit A.S.F.E., wat, inderdaad, staat voor A Song For Everyone.

Nieuw deze week: St. Vincent, Mogwai, Ibeyi/Kamasi Washington en Luwten

Een nieuw liedje van St. Vincent is bijna altijd zeker van een plek in je favoriete lijst. Los Angeless klinkt wéér anders dan we van haar gewend zijn, maar de kwaliteit is nu eenmaal nogal constant. Het album MASSEDUCTION, dat op 13 oktober uitkomt, is er écht een om naar uit te kijken. Alleen die hoes al (zie de video hieronder)! Je zou er bijna weer een platenspeler voor aanschaffen.* De nieuwe Mogwai-plaat kwam vorige week al uit en fijn dat die is! * De zusjes van Ibeyi werkten samen met nieuwe jazzheld Kamasi Washington met een uitbundige deun als resultaat. * Als je Tessa Douwstra heet en je maakt muziek die makkelijk buiten de landsgrenzen kan scoren, noem je jezelf… Luwten. Logisch. Herken je een moppie Bach in haar nieuwe liedje? Kan kloppen. Ze had niet alleen acteur Steve Buscemi in haar hoofd bij het schrijven van dit fraaie werkje, maar verdiepte zich ook in de werkwijze van de barokcomponist.